Pierwsze lunch boxy

Pierwsze lunch boxy

Krótka historia lunch boxa

Lunch box to pojemnik służący do przechowywania jedzenia, który można zabrać ze sobą do pracy lub szkoły. Ludzie od wieków korzystali z czegoś w rodzaju pudełek do noszenia posiłków , ale dopiero, gdy zaczęto wykorzystywać  puszki po tytoniu w charakterze pojemników na jedzenie, a następnie, na początku XX wieku, ozdabiać je litografiami , pojemniki na jedzenie stały się samodzielnym produktem rynkowym. Klasyczny zestaw lunchowy składa się z pojemnika i bidonu, jednak kultura masowa spopularyzowała nazwę  „lunch box”. Z pojemników najczęściej korzystały dzieci, zabierając w nich drugie śniadanie do szkoły - popularna nazwa tego typu lunch boxów to "śniadaniówka". Najpopularniejszą formą śniadaniówki jest niewielki pojemnik zamykany na klamry i wyposażony w rączkę, często ozdobiony kolorowymi obrazkami, na przykład postaci z telewizyjnych programów dla dzieci. 

Początki

Pierwsze lunch boxy pojawiły się w połowie XIX wieku. Początkowo miały formę plecionych koszyków z rączką - jedzenie zawijano w chusteczkę. Zamożniejsi korzystali z drewnianych pudełek. W miarę rosnącej industrializacji, gdy Amerykanie zaczęli masowo pracować w fabrykach , jedzenie posiłków w domu w ciągu dnia stało sie  niemożliwe, dlatego pojawiła się potrzeba posiadania pojemnika, w którym można by przetransportować  jedzenie, jednocześnie je chroniąc. Lunch boxy były wytwarzane z różnych materiałów . Śniadaniówki – zwykle z plastiku lub winylu, a lunch boxy dla dorosłych – zwykle z metalu np.  cyny lub aluminium, ponieważ musiały być wytrzymałe. Pierwszy aluminiowy lunch box został stworzony przez górnika z Ontario, Leo Maya w 1954 roku po tym, jak niechcący roztrzaskał on swój lunch box z cyn

Jak zachęcić dzieci...

Lunch box z wizerunkiem chronionym prawami autorskimi po raz pierwszy pojawił się na rynku w 1935 roku i przedstawiał Myszkę Miki. Była to owalna, metalowa śniadaniówka z litografią wyposażona w wyciąganą przekładkę w środku. Nie miała bidonu do kompletu, ale miała rączkę. W 1950 roku firma Aladdin Industries stworzyła pierwszy lunch box dla dzieci prezentujący postaci z programu telewizyjnego o legendarnym kowboju - Hopalong Cassidy. Zestaw lunchowy Hopalong Cassidy, zwany zdrobniale „Hoppy” szybko stał sie dla firmy Aladdin prawdziwą żyłą złota. Został wprowadzony na rynek na początku roku szkolnego w 1950 roku, a jego sprzedaż tylko w pierwszym roku wyniosła 600.000 egzemplarzy zestaw kosztował 2,39 USD). Lata 50-te to czas niesamowicie dynamicznego rozwoju telewizji. Przedsiębiorcy wyczuli, że pojawiła się okazja do wzbogacenia i zakładali coraz więcej firm produkujących lunch boxy.

Z czego...

Tworzywo sztuczne początkowo używane było do produkcji uchwytów lunch boxów, ale później zaczęto z niego produkować całe pojemniki. Pierwszy plastikowy lunch box z wyprofilowanego tworzywa sztucznego powstał w latach 60-tych, a w 1959 roku pojawiły się pojemniki winylowe. W latach 50-tych, 60-tych, 70-tych i 80-tych lunch boxy były jednak głównie produkowane z wytłaczanego we wzory metalu. W latach 60-tych lunch box zaczął ewoluować. Zaczęto dołączać do niego butelkę próżniową, której forma również przeszła ewolucję przez kolejne dekady. Butelki próżniowe początkowo wykonane były ze stali, w środku wykończone szkłem, korkiem lub gumą, a ich kubeczki-zakrętki - z bakelitu. W późniejszych latach bidony zaczęto produkować z tworzywa sztucznego wykorzystując piankę izolacyjną zamiast próżni. Firma Aladdin produkowała szklane wnętrza butelek aż do lat 70-tych, ale później również zastąpiła je tworzywem sztucznym. W latach 90-tych najbardziej popularne stały się pojemniki wytwarzane metodą natryskową  z tworzyw sztucznych.

Lunch boxy teraz...

Obecnie lunch boxy produkuje się najczęściej z wysokiej jakości tworzywa sztucznego np. polipropylenu i wyposaża w piankową izolację. W efekcie obecne lunch boxy znacznie lepiej utrzymują temperaturę jedzenia, ale z drugiej strony są mniej sztywne i trwałe. Kolekcjonowanie lunch boxów z biegiem lat stało się popularnym hobby, a wiele lunch boxów „vintage”, z lat 50-tych i 60-tych kolekcjonerzy kupują za setki, a nawet tysiące dolarów. W niektórych krajach południowoamerykańskich lunch box zwany jest „lonchera”, zwłaszcza dzieci używają tej nazwy, która jest wyraźną kalką językową z języka angielskiego. Świadomość , że smaczne, zdrowe jedzenie to w obecnych czasach podstawa do dobrego samopoczucia i wyglądu powoduje, że lunch boxy są coraz bardziej popularne!